در اواخر سال 1352، شرکت صنایع کاشان با استفاده از 18 دستگاه ماشین بافندگی ماکویی واندویل، تولید انبوه فرش ماشینی با نام تجاری «فرش راوند» را آغاز کرد. فرش های این کارخانه 350 شانه با تراکم طولی 900 بودند که نخ های خاب آنها نیز از نخ های پشمی ریسیده شده در سیستم نیمه فاستونی تشکیل شده بود.

در سال 1351 بود که کارخانه مخمل و ابریشم کاشان با وارد کردن 6 دستگاه بافندگی، اقدام به تولید فرش ماشینی کرد. این فرش ها از نخ های اکریلیک ریسیده شده در سیستم ریسندگی مستقر در خود کارخانه تولید می شدند.

در سال 1354 ماشینی شدن فرش شدت گرفت. به این معنی که تعداد دستگاه های بافندگی فرش ماشینی در کشور افزایش یافت و دو کارخانه دیگر نیز راه اندازی شدند. اولین کارخانه، کارخانه «فرش پارس» در شهر صنعتی قزوین و دیگری کارخانه «شه بافت» در رشت بود که پس از انقلاب نام آن به «فرش گیلان» تغییر یافت. دستگاه هر دو واحد تولیدی ماشین های بافندگی ماکویی تکسیما بود که از آلمان شرقی وارد کشور شده بود. همزمان با این اتفاق، شرکت مخمل و ابریشم کاشان نیز تعداد 12 عدد ماشینی بافندگی بدون ماکو را به کشور وارد کرد.